|

CI石AR DOWODU W POLSKIM PROCESIE KARNYM
疊IKOWSKA M. wydawnictwo: WOLTERS KLUWER, 2019, wydanie Icena netto: 142.80 Twoja cena 135,66 z� + 5% vat - dodaj do koszyka Ci昕ar
dowodu w polskim procesie karnym
W
ksi笨ce autorka prezentuje ró縩e sposoby postrzegania
ci昕aru dowodu w polskim procesie karnym, przywo硊j眂 pogl眃y
przedstawicieli nauki polskiej i zwracaj眂 szczególn� uwag�
na kwestie sporne w tym zakresie.
Przybli縜 t� instytucj� prawn� z perspektywy:
- domniema� prawnych i faktycznych,
-
niedopuszczalno禼i czynno禼i dowodowej,
-
negatywnej oceny dowodu i zasady swobodnej oceny dowodów,
-
zasady domniemania niewinno禼i i regu硑 in dubio pro reo,
-
zakazów dowodowych.
Szeroko analizuje odmiany ci昕aru dowodu:
- in abstracto,
-
w znaczeniu ogólnym,
-
w znaczeniu materialnym i formalnym,
-
w znaczeniu subiektywnym i obiektywnym,
- tzw. formalny ci昕ar
dowodu.
Wykaz
skrótów | str. 13
Wprowadzenie | str. 15
Rozdzia� I
Za硂縠nia
metodologiczne dotycz眂e problematyki ci昕aru dowodu |
str. 23
1. Uwagi wprowadzaj眂e – sposób opracowania pracy
| str. 23
2. Optymalizacyjny i rekonstrukcyjny sposób modelowania
ci昕aru dowodu | str. 28
3. Mo縧iwe do wyró縩ienia optymalizacyjne modele ci昕aru
dowodu | str. 31
3.1. Modelowanie ci昕aru dowodu z punktu widzenia dyskursu prawniczego
(argumentacyjnego) | str. 31
3.1.1. Za硂縠nia wyj禼iowe – ci昕ar dowodu a
„ci昕ar argumentacji” | str. 33
3.1.2. Za硂縠nia szczegó硂we – poszukiwanie
statusu semiotycznego ci昕aru dowodu | str. 45
3.1.2.1. Charakteryzowanie ci昕aru dowodu jako powinno禼i dowodzenia
wysuni阾ego twierdzenia o faktach sprawy | str. 45
3.1.2.2. Ocena modelowania ci昕aru dowodu poprzez dyskurs prawniczy |
str. 58
3.2. Analiza ci昕aru dowodu modelowanego jako regu砤 rozstrzygania
organu procesowego | str. 64
3.2.1. Uwagi wprowadzaj眂e – poszukiwanie statusu
semiotycznego ci昕aru dowodu | str. 64
3.2.2. Norma kompetencyjna jako p砤szczyzna poszukiwa� regu硑 ci昕aru
dowodu | str. 67
3.2.2.1. Struktura normy kompetencyjnej | str. 67
3.2.2.2. Przydatno舵 analizy struktury normy kompetencyjnej dla
rozwa縜� nad ci昕arem dowodu ujmowanym jako regu砤 rozstrzygania organu
procesowego | str. 79
3.2.3. Znaczenie oraz zale縩o舵 pomi阣zy onus proferendi a onus
probandi | str. 93
3.2.4. Cechy regu硑 ci昕aru dowodu | str. 108
3.2.4.1. Konkluzywno舵 ustale� faktycznych dokonanych na podstawie
regu硑 ci昕aru dowodu | str. 109
3.2.4.2. Konstytutywno舵 regu硑 ci昕aru dowodu oraz merytoryczne i
instytucjonalne uzasadnienie twierdze� dowodowych | str. 110
3.2.4.3. Konwencjonalno舵 regu硑 ci昕aru dowodu | str. 114
4. Podsumowanie | str. 118
Rozdzia� II
Rekonstrukcyjne
sposoby uj阠ia ci昕aru dowodu
| str. 123
1. Uwagi wprowadzaj眂e | str. 123
2. Dwa sposoby doktrynalnego uj阠ia ci昕aru dowodu | str. 124
2.1. Przedmiotowe uj阠ie ci昕aru dowodu | str. 131
2.1.1. Koncepcja ci昕aru dowodu wed硊g Stanis砤wa iwi駍kiego | str.
131
2.1.1.1. Pogl眃y Stanis砤wa iwi駍kiego na rozumienie ci昕aru dowodu |
str. 131
2.1.1.2. Ci昕ar dowodu a obowi眤ek dowodzenia | str. 135
2.1.2. Rozwini阠ie koncepcji | str. 136
2.2. Podmiotowo -przedmiotowe uj阠ie ci昕aru dowodu | str. 141
2.2.1. Koncepcja ci昕aru dowodu wed硊g Mariana Cie秎aka | str. 141
2.2.1.1. Normy celowo禼iowe jako podstawa do wyodr阞nienia ci昕aru
dowodu | str. 141
2.2.1.2. Pogl眃y Mariana Cie秎aka na rozumienie ci昕aru dowodu | str.
147
2.2.1.3. Interes w砤sny jako kryterium wyodr阞nienia ci昕aru dowodu |
str. 152
2.2.1.4. Ci昕ar dowodu a obowi眤ek dowodzenia | str. 161
2.2.2. Rozwini阠ie koncepcji | str. 164
2.3. Konkluzja w砤sna – ci昕ar dowodu | str. 170
3. Obowi眤ek dowodzenia – szkic | str. 192
3.1. Za硂縠nia ogólne dotycz眂e obowi眤ku dowodzenia | str.
192
3.2. Podmioty, na których spoczywa obowi眤ek dowodzenia |
str. 202
3.2.1. Obowi眤ek dowodzenia organów 禼igania i oskar縴ciela
publicznego | str. 202
3.2.1.1. Obowi眤ek dowodzenia analizowany pod wzgl阣em liczby
gromadzonych dowodów i pod wzgl阣em jako禼i gromadzonych
dowodów (pod wzgl阣em merytorycznym) | str. 202
3.2.1.2. Zakres obowi眤ku dowodzenia oskar縴ciela publicznego | str. 207
3.2.2. Zakres obowi眤ku dowodzenia s眃u | str. 211
3.2.3. Zakres obowi眤ku dowodzenia obro馽y oskar縪nego | str. 216
4. Podsumowanie | str. 218
Rozdzia� III
Charakterystyka
i analiza wyró縩ionych w literaturze
„odmian” ci昕aru dowodu oraz problematyka
wyodr阞nienia zasady ci昕aru dowodu |
str. 220
1. Uwagi wprowadzaj眂e | str. 220
2. Charakterystyka ci昕aru dowodu in abstracto | str. 221
3. Charakterystyka ci昕aru dowodu w znaczeniu prakseologicznym
(faktycznym, ogólnym) | str. 238
4. Charakterystyka ci昕aru dowodu w znaczeniu formalnym i materialnym |
str. 245
4.1. Istota ci昕aru dowodu w znaczeniu formalnym i materialnym | str.
245
4.2. Ci昕ar dowodu w znaczeniu formalnym a tzw. formalny ci昕ar dowodu
| str. 250
5. Charakterystyka ci昕aru dowodu w znaczeniu obiektywnym i
subiektywnym | str. 256
6. Problematyka wyodr阞nienia zasady ci昕aru dowodu (zasady onus
probandi) – analiza semantyczna, teoretycznoprawna i
dogmatycznoprawna | str. 265
6.1. Pogl眃y przedstawicieli nauki polskiej na zagadnienie zasady onus
probandi | str. 265
6.2. Wypracowane w literaturze teoretycznoprawnej i dogmatycznoprawnej
kryteria wyró縩iania zasad prawa i zasad procesu karnego
oraz mo縧iwe metody falsyfikacji wyró縩ionych zasad prawa |
str. 270
6.3. Konkluzja w砤sna w przedmiocie mo縧iwo禼i wyró縩ienia
zasady onus probandi | str. 280
7. Podsumowanie | str. 287
Rozdzia� IV
Ci昕ar
dowodu a stopie� procesowego poznania organu rozstrzygaj眂ego,
domniemania i inne czynniki, od których zale縴
ukszta硉owanie ci昕aru dowodu |
str. 289
1. Uwagi wprowadzaj眂e | str. 289
2. Za硂縠nia metodologiczne pozwalaj眂e na uto縮amianie dowodzenia z
logiczn� czynno禼i� uzasadniania zda� o faktach sprawy (z procesem
rozumowania) | str. 291
2.1. Niejednorodne rozumienie terminu „dowodzenie”
(demonstrandum) w nauce polskiej | str. 291
2.2. Przyj阾e za podstaw� rozwa縜� rozumienie terminu
„dowodzenie” | str. 300
2.3. Twierdzenie o faktach sprawy (thema probandi) jako przedmiot
dowodzenia | str. 305
2.4. Przedmiot dowodzenia a przedmiot procesu karnego | str. 310
3. Stopie� procesowego poznania organu rozstrzygaj眂ego | str. 312
3.1. Udowodnienie jako najwy縮zy stopie� poznania procesowego | str. 312
3.2. Uprawdopodobnienie jako ni縮zy stopie� poznania procesowego | str.
324
3.2.1. Poj阠ie uprawdopodobnienia | str. 324
3.2.2. Ustalenia prawdopodobne a ustalenia prawdziwe | str. 331
4. Problematyka dowodu sprzeczno禼i i dowodu przeciwie駍twa w
kontek禼ie rozwa縜� nad ci昕arem dowodu | str. 337
5. Ci昕ar dowodu na tle problematyki domniema� w prawie karnym
procesowym | str. 347
5.1. Przyj阾a formu砤 domniema� w prawie karnym procesowym –
uj阠ie umiarkowanie deskrypcjonistyczne | str. 347
5.2. Ci昕ar dowodu a domniemania faktyczne (praesumptiones hominis) |
str. 350
5.2.1. Mo縧iwe do wyró縩ienia interpretacje domniema�
faktycznych | str. 350
5.2.1.1. Uwagi wprowadzaj眂e | str. 350
5.2.1.2. Domniemania faktyczne jako odpowiednik regu� dowodu
poszlakowego | str. 353
5.2.1.3. Domniemania faktyczne jako odpowiednik domniema� prawnych
materialnych | str. 362
5.2.1.4. Domniemania faktyczne jako odpowiednik domniema� wiarygodno禼i
| str. 365
5.2.1.4.1. Domniemania wiarygodno禼i zupe硁e | str. 365
5.2.1.4.2. Domniemania wiarygodno禼i niezupe硁e | str. 372
5.2.1.5. Domniemania faktyczne jako odpowiednik domniema� prawnych
formalnych | str. 377
5.2.1.6. Inne koncepcje domniema� faktycznych | str. 378
5.2.2. Konkluzja w砤sna w przedmiocie istoty domniema� faktycznych, a
tak縠 zale縩o禼i zachodz眂ej pomi阣zy domniemaniem faktycznym a regu潮
ci昕aru dowodu | str. 382
5.3. Ci昕ar dowodu a domniemania prawne (praesumptiones iuris) | str.
391
5.3.1. Ogólna charakterystyka domniema� prawnych | str. 391
5.3.2. Praesumptiones iuris tantum i praesumptiones iuris et de iure a
regu砤 ci昕aru dowodu | str. 403
5.3.3. Fictiones a regu砤 ci昕aru dowodu | str. 418
5.4. Ci昕ar dowodu a tzw. domniemanie winy w prawie karnym i zasada
domniemania niewinno禼i | str. 432
6. Podsumowanie | str. 445
Rozdzia� V
Brak
dowodu oraz jego negatywna ocena implikuj眂e aktualizacj� regu硑
ci昕aru dowodu | str. 448
1. Uwagi wprowadzaj眂e | str. 448
2. Brak dowodu implikuj眂y aktualizacj� regu硑 ci昕aru dowodu | str. 449
2.1. „Ontyczny” brak dowodu i
„sytuacyjny” brak dowodu | str. 449
2.2. Niedopuszczalno舵 czynno禼i dowodowej i niedopuszczalno舵
wykorzystania wytworu czynno禼i dowodowej | str. 453
2.2.1. Niedopuszczalno舵 czynno禼i dowodowej | str. 453
2.2.2. Ci昕ar dowodu a zakazy dowodowe | str. 470
2.2.3. Niedopuszczalno舵 wykorzystania wytworu czynno禼i dowodowej |
str. 479
3. Negatywna ocena w przedmiocie twierdzenia o faktach sprawy
implikuj眂a aktualizacj� regu硑 ci昕aru dowodu | str. 483
3.1. Przyj阾a za podstaw� rozwa縜� koncepcja uznawania zda� (twierdze�
o faktach sprawy) | str. 483
3.2. Zale縩o舵 zachodz眂a pomi阣zy regu潮 ci昕aru dowodu a zasad�
swobodnej oceny dowodów | str. 494
3.3. Alibi i okoliczno禼i wy潮czaj眂e odpowiedzialno舵 karn� jako
podstawa twierdzenia oskar縪nego a ci昕ar dowodu | str. 501
4. Ci昕ar dowodu w sprawach o znies砤wienie | str. 511
5. Podsumowanie | str. 520
Zako馽zenie | str. 523
Bibliografia | str. 529
Wykaz schematów | str. 547
548
stron, A5, oprawa twarda
Ksi阦arnia nie dzia砤. Nie odpowiadamy na pytania i nie realizujemy zam體ien. Do odwolania !.
|